Kooybrug weer in topconditie dankzij sterk staaltje vakmanschap en een flinke dosis chemie

Dat de bruggen en tunnels in Nederland massaal gerenoveerd worden, mag geen nieuws heten. De Nederlandse infra is namelijk bezig met grootschalig onderhoud en vernieuwing. De meeste Nederlandse bruggen zijn in de jaren zestig en zeventig aangelegd en bereiken nu het einde van hun verwachte levensduur. Een flinke kluif voor zowel Rijkswaterstaat als de markt. Project Kooymont, waarin de Kooybrug bij Den Helder en de inmiddels opgeleverde Draaibrug in Montfoort worden gerenoveerd, is onderdeel van deze vernieuwingsopgave.  

Noodzakelijk 

De ongeveer 185 meter lange Kooybrug uit 1989 was toe aan een grote opknapbeurt. Bij een brug van vijfendertig jaar oud is dat normaliter niet nodig; de levensduur is veel langer. Maar door een toename van (steeds) zwaarder vrachtverkeer is de Kooybrug er nu al aan toe. En de klus is bijna geklaard; inmiddels wordt de Kooybrug op afstand bediend vanuit de bediencentrale van de provincie Noord-Holland. Precies op tijd voor de start van het vaarseizoen.  

“Deze basculebrug is simpelweg niet berekend op alle verkeer dat er dagelijks overheen dendert”, vertelt projectmanager Arnold van Velzen van Vialis. “Daarom hebben we boven op het dek het asfalt vervangen, een andere wegindeling op het dek gerealiseerd en in het hart van de brug, in de bruggenkelder, alle elektrische installaties vervangen.” Met aangepaste en gerenoveerde bewegingswerken, een nieuwe elektrotechnische installatie en nieuwe verkeersseinen kan de Kooybrug weer tientallen jaren vooruit. 

Meer dan een renovatie 

De renovatie van Kooymont is een uitdagende puzzel die met veel vakmanschap en in samenwerking met meerdere VolkerWessels-ondernemingen en Rijkswaterstaat is gelegd. Gedurende alle fasen van het project stond de werkwijze van DOEN centraal: als één team samenwerken om het beste resultaat te behalen voor de renovatie. “We renoveren dus eigenlijk niet alleen de bruggen, maar slaan ook bruggen tussen verschillende disciplines en teams”, legt Arnold uit. “Zoveel disciplines in eigen huis is een grote kracht om dit project vakkundig, veilig en efficiënt uit te voeren. Met elkaar hebben we veel meer expertise om in de uitdagingen van de renovatie te duiken en met slimme oplossingen te komen. Ik hou van die dynamiek van een complex en mooi werk met een leuke club mensen. Daar krijg ik energie van. Dit is een project dat niet alleen gaat over het realiseren van de renovatie, maar ook over gedeelde waarden: elkaar vinden op de inhoud, vertrouwen en transparantie. Want dat hoort bij intensief samenwerken. Dankzij de samenwerking volgens het DOEN-principe konden we op cruciale momenten snel beslissingen nemen, waardoor we de planning haalden.” 

Sterk team 

Thijs van Rijssel van Van Hattum en Blankevoort, die als disciplineleider civiel betrokken is bij de renovatie, is het daarmee eens. “In dat opzicht vonden we bij Rijkswaterstaat een prima counterpart. Je merkt in alles hun persoonlijke commitment en wil. De klik was er meteen. Deze samenwerking draait dan ook vooral om het spreken van dezelfde taal. Wij hebben plezier in wat we doen, genieten van projecten als deze, van ons vak. Als je datzelfde plezier herkent aan de andere kant van de tafel, ontstaat er een goede sfeer. In de ontwerpfase zat ik twee vaste dagen per week op kantoor bij Rijkswaterstaat. Zo’n intensieve samenwerking geeft je echt een goed kijkje in elkaars keuken en dat is heel leuk. Rijkswaterstaat is een organisatie waar een hele wereld achter zit die onderdeel is van het project. Het informeren van de achterbannen is veel complexer dan bij ons. Heel leerzaam om te zien hoe dat werkt.”  

Renoveren is vooruitkijken – en durven loslaten 

Bij renovaties wordt vaak aan de voorkant grondig onderzoek gedaan naar de staat van de brug. Dan gaat het niet alleen om onderzoek in archieven, het bekijken van bouwtekeningen en metingen, maar ook een serie berekeningen over de belastbaarheid. Bij de draaibrug in Montfoort ontbraken deze bouwtekeningen in eerste instantie. “Pas tijdens de uitvoering kwamen we erachter dat de tekeningen beschikbaar waren in het Nationaal Archief in Den Haag. Die hebben we opgevraagd en op basis daarvan konden we beslissingen nemen tijdens de uitvoering”, legt Thijs uit.  

Ook bij de Kooybrug kwam het voor dat pas tijdens de uitvoering duidelijk werd wat echt aangepakt moest worden. “Bewegende onderdelen in bruggen zijn gevoelig voor slijtage, maar ook beton en staal kunnen ‘vermoeid’ raken. Scheurtjes in het staal bijvoorbeeld zijn pas goed zichtbaar wanneer de slijtlaag verwijderd is. In plaats van dit van tevoren te onderzoeken, besloten we tijdens de renovatie te kijken of we deze scheurtjes daadwerkelijk tegenkwamen. Pas dan weet je of een onderdeel nog dertig jaar meegaat of dat het tijd is voor vernieuwing. Zo konden we gerichte aanpassingen doen op basis van wat we daadwerkelijk tegenkwamen. Soms betekent renoveren dus ook beslissingen nemen zonder volledige zekerheid – en dat vraagt om vertrouwen.” 

Gezamenlijk doel 

Zijn er dan helemaal geen obstakels? Jawel, zegt Arnold. “Soms botsten belangen, soms schuurt het eens. Als partijen het niet eens zijn of het project even niet zo lekker loopt. Je hebt tegenstrijdige belangen als opdrachtgever en opdrachtnemer. Maar we bouwen met hetzelfde doel voor ogen: een gerenoveerde brug waardoor Den Helder goed verbonden blijft met de rest van Nederland. We komen er dus ook altijd weer uit.”