.png)
Onder het oude postkantoor van Breda kwamen ooit alle telefoonlijnen van West-Brabant en Zeeland samen. De grond zit vol kabels en leidingen, er ligt een atoomkelder van beton en de bouwplaats is zo groot als een postzegel. En nu staat er POST Breda: 129 woningen, een brasserie, sportwinkel en kantoren, in nieuwbouw verweven met het getransformeerde monumentale pand. Ontwikkelingsmanager Robbert Martens van SDK Vastgoed vertelt hoe dat lukte.
In de historische binnenstad stond jarenlang het voormalige postkantoor. WonenBreburg kocht het pand en gebruikte het onder meer als evenementenlocatie en als tijdelijke woonplek voor studenten en later Oekraïense vluchtelingen. Uiteindelijk schreef de woningcorporatie een tender uit. SDK Vastgoed, een VolkerWessels-onderneming, won die samen met ontwikkelpartner Maas Jacobs, met een plan voor 129 appartementen en vier commerciële ruimtes. Robbert, ook lid van het managementteam van SDK Vastgoed, was bij POST betrokken vanaf de start van de verkoop tot de oplevering. “POST ligt midden in het historische hart van Breda. Een unieke en ook complexe plek, waar techniek, architectuur en woonkwaliteit voortdurend met elkaar in balans gebracht moesten worden”, vertelt hij.
Een wirwar van kabels onder de grond
Wat je aan de buitenkant niet ziet, zit onder de grond. Onder het pand lag een telefooncentrale die alle telefoonlijnen in de regio doorschakelde. KPN gebruikt een deel daarvan nog altijd. “Rondom het pand lagen daardoor enorm veel kabels, leidingen en verbindingen. Dat maakte het technisch heel complex om hier iets te doen.”
Een kelder als uit een James Bondfilm
En dan was er nog de atoomkelder. KPN gebruikte die jarenlang om de verbindingen in West-Brabant ook in noodsituaties overeind te houden. Daarvoor stonden er fietsen: zo kon je met spierkracht zelf stroom opwekken. “Het had echt James Bond-vibes”, zegt Robbert. Maar wat doe je met zo’n kelder onder een woongebouw? De kelder voldeed niet aan de eisen van het Bouwbesluit en was niet toegankelijk te maken. Weghalen was nog lastiger. “De hoeveelheid beton is enorm. Dat haal je er niet zomaar uit.” De oplossing: afsluiten en integreren in de fundering. Wat overblijft, is een lege betonnen bak met het nieuwe woongebouw erbovenop.
90 plattegronden onder één dak
Het monumentale deel van het gebouw bleef staan, met het karakteristieke trappenhuis, de iconische gevel en de ramen. Aannemers Van de Ven Tilburg en Van Agtmaal (beide VolkerWessels-ondernemingen) sloopten de rest en bouwden die opnieuw op. Omdat de nieuwbouw moest aansluiten op het bestaande pand, ontstonden opvallend veel plattegronden. “We hebben 129 woningen in zo’n 90 varianten, die echt wezenlijk van elkaar verschillen”, zegt Robbert. “Van compacte appartementen van 50 vierkante meter tot penthouses van 260 vierkante meter, allemaal onder één dak.” Boven de 42 parkeerplaatsen ligt een groene binnentuin van 900 vierkante meter, inclusief een moestuin voor de bewoners.
Bouwen op een postzegel
In de dichtbebouwde binnenstad is ruimte schaars. “Voor de aannemer zat de grootste uitdaging in de techniek: restauratie combineren met nieuwbouw, een complexe fundering en nauwelijks ruimte op de bouwplaats”, vertelt Robbert. “Voor ons als ontwikkelaar ging het vooral om het haalbaar maken van alle ambities. Hoe krijg je het financieel, qua planning en commercieel rond?”
Samen de hele puzzel leggen
De timing hielp niet mee. Door de oorlog in Oekraïne was de woningmarkt onrustig en nam de vraag af. Toch ging het project van start. Dat kwam door het vertrouwen tussen de gemeente Breda, Maas Jacobs, WonenBreburg en de aannemers. “Iedereen voelde zich verantwoordelijk voor de hele puzzel, niet alleen voor het eigen stukje”, zegt Robbert. Dat leverde snelheid op: een herziening van de vergunning, die normaal veel tijd kost, lag er binnen een week. Het resultaat mag er zijn. Op het moment van het interview stonden er nog maar drie woningen te koop.
Een gebouw waar de stad trots op is
Hoe betrokken iedereen was, zag Robbert op de Dag van de Bouw. “Daar ontmoette ik heel veel mensen die hebben meegewerkt. Ze kwamen langs met hun kinderen en lieten vol trots zien wat ze hier allemaal hebben gedaan.” Ook buiten het project valt POST Breda op. Het was onder meer genomineerd voor de NEPROM-prijs, viel in de top 3 van de Re-Use Award en dingt mee naar de Bredase Architectuurprijs. De uitslag volgt in november. Voor Robbert raakt dat de kern van zijn vak: “Niet zomaar een gebouw neerzetten, maar iets bouwen waar een hele stad trots op kan zijn.”
De atoomkelder is afgesloten, maar het verhaal onder de grond is nog niet af. Hoe leg je een fundering tussen kabels die nog altijd in gebruik zijn? En hoe houd je een bouwplaats veilig als er bijna geen ruimte is? Dat lees je in het volgende deel over POST Breda.
